Ontvang nu Gratis het boek 'Slavernij!' voor de zomer
Tijdens het Herdenkingsjaar Slavernijverleden staat het Nederlands Koninkrijk stil bij onze pijnlijke geschiedenis. Welke rol hebben wij gespeeld in de uitbuiting van anderen? En hoe doen wij recht aan de nazaten van de tot slaaf gemaakten? Ook wij kijken in dit boek terug.
En we kijken naar het nu. Nog steeds worden wereldwijd miljoenen kinderen, vrouwen en mannen uitgebuit, mishandeld en misbruikt in moderne slavernij. Kunnen we spijt betuigen van onze rol in het slavernijverleden en tegelijk onze ogen sluiten voor de misdaden die vandaag de dag worden begaan?
Journalist Wilfred Hermans interviewde zeven vrouwen en mannen die op hun manier betrokken zijn bij het slavernijverleden en moderne slavernij.
Godwin Arhin is ondernemer, spreker en gezinsouder. Hij werd geraakt door verhalen van jongetjes die worden uitgebuit in de visindustrie in Ghana, het land waar hij zelf werd geboren. “Slavernij is nog springlevend. Daarom wil ik hiertegen blijven vechten.”
Op haar eerste schooldag in Nederland werd ze uit- gelachen vanwege haar accent, door de klas én de docent. Linda Nooitmeer, bestuursvoorzitter van het Nationaal Instituut Nederlands Slavernijverleden, kwam er overheen. Maar, zegt ze: er is nog altijd geen gelijk speelveld. “Meestal laat ik mijn emotie achterwege, maar je kijkt nu even diep in m’n hart.”
Binnenin Ruben Vlot, director of Engagement, Marketing & Communicatie bij IJM, brandt een heilig vuur. Dat vuur dooft pas als slavernij de wereld uit is. Naïef, zeggen mensen. Onhaalbaar, dat ook. “Al zou ons werk maar voor een enkeling iets uitwerken – wat niet zo is – dan nóg zou ik het doen.”
Wie ons slavernijverleden beschouwt, kan niet anders dan concluderen: dit nooit meer. Dat inzicht verplicht ons vervolgens, logischerwijs, om de strijd aan te gaan met moderne slavernij. Zegt Don Ceder, lid van de Tweede Kamer voor de ChristenUnie. “Als je in de politiek ons slavernijverleden benoemt, merk je direct dat de sfeer verandert.”
Dr. Martijn Stoutjesdijk is historicus, godsdienstwetenschapper en filosoof. Momenteel onderzoekt hij de Bijbelse tradities en narratieven die in het Nederlands koloniaal rijk werden gebruikt om slavernij te legitimeren – of juist te bekritiseren. Want hoe kan het dat slavernij met de Bijbel in de hand werd toegestaan? En wat kunnen kerken anno nu daarvan leren? “Het ontbeert kerken vaak aan moed om zich met deze thema’s te engageren.”
Bianca Groen Gallant heeft nauwelijks nadelen onder- vonden van het slavernijverleden van haar voorouders. Toch zet ze zich op diverse posities in voor wie wél aan dat verleden ‘lijdt’ – én aan moderne slavernij, want die twee verdienen evenveel aandacht. “Ik wil niet over vijftig jaar terugkijken met de gedachte: had ik er maar wat aan gedaan.”